Hljómsveitin Skálmöld var stofnuð á haustmánuðum árið 2009. Sveitin spilar melódískt þungarokk í víkingastíl, og sækir innblástur í sagnaarfinn og goðafræðina, hefðbundinni bragfræði er gert hátt undir höfði og vandað er til verka. Meðlimir hafa verið lengi að í íslenskri tónlist og hafa verið viðloða hljómsveitir á borð við Ampop, Hraun, Klamidíu X, Innvortis og Ljótu hálfvitana, hér heyrast þó þyngri tónar en frá fyrri böndum. Fyrsta plata Skálmaldar hefur hlotið nafnið „Baldur“ og rekur sögu víkings, allt frá því áður en hann missir allt sitt í árás, fjölskyldu, bú og land, til dauða og reyndar enn lengra. Eftir þessar raunir hefur hann aðeins eitt markmið, að hefna fyrir vígin og voðaverkin og fylgjum við honum eftir í þeim aðgerðum. Hvert lag plötunnar er því ómissandi hluti sögunnar og textarnir mjög svo mikilvægir. Enda þótt sagan um Baldur sé í raun ný skáldsaga eru í henni margar tilvísanir og minni í ætt við fornsögurnar og hina fornu goðafræði.
Ólíkt kannski mörgum öðrum sveitum í þessum væng tónlistar á Íslandi fór Skálmöld ekki þá leið að spila mikið á tónleikum heldur var höfuðáhersla lögð á að semja tónlist og fara með efnið rakleitt í hljóðver til að taka upp plötu. Það var því í maí á þessu ári sem Skálmaldarmenn héldu inn í Stúdíó ReFlex og tóku upp undir styrkri handleiðslu Axel „Flex“ Árnasonar. Aðalbjörn Tryggvason, söngvari Sólstafa syngur gestasöng í einu lagi og ljáir erikóvini Baldurs rödd sína. Þá er myndvinnsla og öll umgjörð plötunnar hin glæsilegasta, ekkert er til sparað og útgáfan öll hin glæsilegasta.
Ligg ég eftir langa drauma,
leggur stirður, hugur sljór.
Hatrið finn ég kröftugt krauma,
kreistir hefnd er fyrrum sór.
Heiðin býr að hættum blindum,
horfi ég mót svörtum tindum,
Hel býr þar í mörgum myndum:
myrkur, kuldi, ís og snjór.